|
Ju¿ ranek s³yszysz tykanie zegara
Umys³ jeszcze ¶pi a g³owa ju¿ napierdala
Powoli i leniwie zwlekasz siê z ³ó¿ka
Wsta³e¶ znów lew± nog± na ziemiê leci poduszka
Pe³ne skupienie na twarzy a mo¿e tylko grymas
Ca³e cia³o odrêtwia³o tylko szyja siê wygina
Szukasz czego¶ co pomog³o by Ci przetrwaæ
Pierwsze minuty dnia przed sob± widzisz przepa¶æ
Nie to tylko WC chwila odosobnienia
Pó¼niej droga do kuchni i co¶ do jedzenia
Dzisiaj nie chemia lecz mleko i p³atki
Prze¿uwasz powoli na stole zdjêcie matki
Twoje oczy przybieraj± kolor g³êbokiej purpury
Z daleka wygl±daj± jak czarne g³êbokie dziury
Z których bije tylko rozpacz i cierpienie
Dzisiaj w nocy mia³e¶ kolejne widzenie
Chwila medytacji w ramach akcji
Uspokojenia sumienia
Zastanawiasz siê jak przetrwaæ nowy dzieñ
W dalszym ci±gu z oczu nie chce Ci zej¶æ sen
Na dworze dzieñ podobny do Ciebie
Szaro ponuro ciemne chmury na niebie
Nie wiesz kogo oskar¿aæ o sponiewieranie ¿ycia
Rodziców nauczycieli czy kumpli z kicia
Zreszt± przecie¿ nie ma to ¿adnego znaczenia
Musisz sam z sob± walczyæ aby wyj¶æ z cienia
Który dopad³ Ciê dawno i opu¶ciæ nie chce
Wci±¿ Ci siê zdaje ¿e kto¶ czyha na Twe ¿ycie
Tymczasem to inni ludzie Ciebie boj± siê
Widz±c Ciê z daleka przebiegaj± przez ulicê
Na drug± stronê i patrz± z lito¶ci± i strachem
Na cz³owieka który nie wiadomo jakim trudni siê fachem
Zreszt± wcale nie dziwisz siê ludziom tym
Sam w swoje oblicze spogl±dasz przestraszony
Chwila medytacji w ramach akcji
Uspokojenia sumienia
Samo z siebie widzenie nie zginie
Urodzi³e¶ siê w koñcu w patologicznej rodzinie
Ca³e Twe dzieciñstwo to jedno wielkie piek³o
Gdy Twoje kochane zwierz±tko w koñcu zdech³o
Nie mia³e¶ nawet niczego ¿eby siê przytuliæ
Wtedy pierwszy raz postanowi³e¶ siê upiæ
A mia³e¶ przecie¿ niespe³na dwana¶cie lat
Jak¿e inaczej widzia³e¶ wtedy ¶wiat
Widzia³e¶ go jeszcze oczyma niewini±tka
Skoñczy³o siê wszystko gdy zabrak³o zwierz±tka
W domu niekoñcz±ce siê krzyki i libacje
Nigdy nie pozna³e¶ znaczenia s³owa wakacje
Prze¿y³e¶ Dom Dziecka poprawczak i ³zy
Wszed³e¶ na z³± drogê wyrok lat dwadzie¶cia trzy
Gdy po paru latach wyszed³e¶ z kicia
Musia³e¶ od nowa zacz±æ uczyæ siê ¿ycia
Chwila medytacji w ramach akcji
Uspokojenia sumienia
|
| |
