|
Marco Bocchino - Nel tuo casetto (W Twojej szufladzie)
Widzisz jeszcze skarb utopiony w błękit jej oczy
Przeminął czas od chwili twoich pierwszych wspomnień
„Mówić, robić i całować...” już nie wrócą, zapytasz się
Czy ból który odczuwasz jest twoją fantazją, czy resztką poezji
Noc która się nigdy nie kończy
W twojej szufladzie znajdziesz
Te zaginione zdjęcia, gdzieś tam zamknięte, które żyją
Emocje opadłe które wstają, nigdy cię nie zdradzą
Zakazane słowa, których już się nie używa, napisz je znów
„Mówić, robić i całować...”, tylko wtedy gdy chcesz, tylko ty i zawsze ty
Noc która się nigdy nie kończy
Może dać ci to, co chcesz
I nie ma nic co nie możesz mieć z powrotem, od wspomnień twych
Jeśli masz przyjaciela który pomoże ci je bronić, daj mu je jeśli chcesz
I cały czas, kiedy próbowałeś się otrząsnąć z jej/jego błędów
Teraz zamknij to i naucz się bronić, może ci się uda
Już niedługo zachód słońca, ale sami możemy się uśmiechać
Jeśli nie boisz się już życia w połowie, powiedz mi ile to potrwa
Dla godziny miłości wiesz co bym zrobił, i nagle
Jeśli potrzebujesz sennego marzenia, które wskaże ci drogę, wróć szybko do swego domu
Noc która się nigdy nie kończy
Może dać ci to, co chcesz
I nie ma nic co nie możesz mieć z powrotem, od wspomnień twych
Jeśli masz przyjaciela który pomoże ci je bronić, daj mu je jeśli chcesz
I cały czas, kiedy próbowałeś się otrząsnąć z jej/jego błędów
Teraz zamknij to i naucz się bronić, nie poddaj się, nigdy
|
