|
Jak bardzo wiele mamy lat
pod t± leszczyn±. Pod t± leszczyn±.
Ci±g³o¶ci± umêczony ¶wiat
i czyj± win±? Czyj± win±?
Tak w siebie zapatrzeni przekraczamy nas.
Daleko za odleg³o¶æ. Za odleg³o¶æ.
Oczom widocznie nadszed³ ju¿ czas
by dojrzeæ ¶wiata czê¶æ zaleg³±.
Zobaczy³ nam siê nagle ¶wiat:
ja ciebie widzê a ty mnie.
Och jak niewiele mamy lat:
jak krótka bajka w d³ugim ¶nie.
|
